Welkom op mijn website! | FM Forum | Wat is Fibromyalgie | Na de Diagnose FM | Hoi,ik ben Fibromyalgie! | Brief aan geen FM patienten | Uitslag onderzoek bij gebit en kaak problemen bij FM patienten | Dr.Soerjanto De waarheid omtrent FM | Symptomen en Tenderpoints bij FM | Oproep onbegrip | Onbegrip Het verhaal van D. | Onbegrip: Het verhaal van Sanna | Brief van Nadia | Het verhaal van Anoniempje | Symptomen CVS/ME | Verwarmde kleding | Kabinet wil ME niet erkennen | F.E.S artikel | Onderzoek naar behandeling Fibromyalgie | Patiënten willen meer onderzoek naar ME/CVS | ME wel ziekte bij WAO keuring? | Kliniek voor onbegrepen ziektes | Organisatie MEE | ME/CVS aantoonbaar! | Herkeuring ME | Een prachtig verhaal | Succesvolle behandeling FM?.... | Raynaud Fenomeen | Tip: Gratis Adviseurs | Op stap met Valys ... | Onderzoek in Denemarken 2005 toont pijn aan in hersenen | Informatie voor patiënten & therapeuten | Het chronisch vermoeidheids syndroom/ Myalgische Encephalomyelitis | 'Elk jaar 540 doden door pijnstiller' | Onderzoek FM/CVS/Reuma afgerond | Bewegen verlicht Fibromyalgie | Gedichten | Special Awards | Links | E-mail | Ingezonden brief van Richard | Onbegrip: Brief van M. | Campagne reumafonds

Soms
 
soms heb ik even tijd nodig voor mezelf
ik kruip dan het liefst even in mijn schulp
wil dan eventjes niets of niemand zien
gewoon om even alleen te zijn om alles op een rijtje te zetten
over mijn pijn angst en wat er nog komen gaat
oké ik sta altijd klaar voor iedereen
ik luister en probeer er te zijn
maar soms héél soms kan ik het niet gewoon niet opbrengen
om te luisteren of een leuk gesprek te voeren
of iemand bij te staan die het moeilijk heeft
het spijt mij zeer maar soms héél soms moet ik aan mezelf denken
want niemand weet of begrijpt wat ik van binnen voel
dus gun me even deze tijd
ik zal er daarna weer voor jou zijn

©Diana
 
*******
 
Fibromyalgie.....
fibromyalgie je ziet het niet
maar wie het heeft zit met veel verdriet
eindelijk na jaren hebben je klachten een naam gekregen
dan ben je opgelucht en blij maar dat valt snel vies tegen
je loopt tegen zoveel onbegrip aan
sommige mensen zien je na een tijd niet eens meer staan
ze begrijpen niet dat je vandaag wel actief kan zijn
om dan morgen op bed te liggen met veel pijn
ze zien ook niet dat je zo moe bent
een moeheid dat niemand kent
eenzaamheid slaat vaak toe ook veel verdriet
laten we hopen op meer begrip in het verschiet
want pijn en moeheid is al erg genoeg,dat beetje begrip is waar het om gaat
is dat nu echt teveel gevraagd?
 
©Diana
 
*******
 
mijn rugzakje
hoeveel pijn kan een mens dragen
heb veel pijn al dagen
hoeveel langer moet ik dit verdragen
mijn rugzakje wordt te zwaar om nog verder te dragen
soms wordt het rugzakje wat lichter
dan geniet ik ervan voorzichtig
maar na het genieten wordt mijn rugzakje weer wat zwaarder
tot ik hem niet meer kan dragen en dat gebeurd steeds vaker
ik wilde dat ik hem eventjes af kon doen
en dat ik weer net zo kan genieten net als toen
©Diana
 
*******
 
De Rugzak
 
Ieder mens draagt in zijn leven
een onzichtbare rugzak mee
Bergt daarin zijn vreugde en zorgen
een verzameling van wel en wee
 
Vaak is de rugzak haast niet te dragen
maar ook soms weer veder licht
Dan blijft er wat ruimte over
maar dikwijls kan hij haast niet dicht
 
Kijk je in een verloren uurtjes
heel de inhoud nog eens door
Kan er heel vaak iets verdwijnen
wat zijn waarde reeds verloor
 
En zo ga je door de jaren
je pakt iets op en gooit iets weg
Soms gebeurt dit vanzelfsprekend
maar ook vaak na veel overleg
 
Langzaam wordt de rugzak leger
de levensmiddag gaat voorbij
En bij het vallen van de avond
werpt men het meest der last opzij
 
Maar er blijft nog wat van waarde
wat je koestert en behoudt
Al schijnen het soms kleinigheden
het zijn herinneringen, meer dan goud
 
Ieder draagt zijn rugzak
niemand die hem overneemt
En je hoeft ook niet te vrezen
dat een dief hem ooit ontvreemdt.
 
Dit gedicht kreeg ik van mijn reumaconsulente
 
*******
 
Ik

waar is ik gebleven
ik die lang leven de lol beleefde

ik die nu angstig de toekomst tegemoet gaat
die ik die er eigenlijk toch alleen voor staat

ik moet het toch allemaal alleen doen
ik waar is die ik van toen

ik is ik niet meer
ik zeg dat keer op keer

ik wordt niet begrepen
die ik heeft heel wat mee teslepen

maar ik is een nieuwe ik geworden
ik heeft een nieuw leven ik kan het niet verwoorden

maar ik is nu gelukkig en blij
en ik hoopt dat gaat nooit meer voorbij

ik heeft een nieuw bestaan
ik zal er zeker voor gaan

ik is ik en ik blijf ik

zo dit was en nu ben ik


©Diana
 
*******
 
Tijd

Vervang mijn gedachten
ik krijg teveel klachten
En heb onrust in mijn geest
moet vast van een verkeerde donor zijn geweest

Of zou het zo kunnen zijn
dat ik nog leef met teveel pijn
Het verleden heeft zijn sporen nagelaten
maar daar wil niet meer over praten

Geen pijn meer voor mij
ik leg alles opzij
Verdring het onbewust
en heb daarom geen rust

Het verleden moet rusten
en ik moet erin berusten
dat de tijd alles heelt
ook wat er nu nog aan scheelt

Schrijver: Bram Siertsema
 
*******
 
Ingezonden gedichten:
 
Piekeren is verspilling
van vandaag.
het vertroebeld het zicht
op morgen
omdat je nog bezig bent
met gisteren.
 
*******
 
Waarom maken goede mensen
nare dingen mee?
Is de verkeerde vraag
 
De juiste vraag is:
wat gebeurd er met goede mensen
die nare dingen meemaken?
 
Antwoord:
Ze worden er sterker
        en mooier door!      
 
******
hoi,
 
Ik ben Maud en kwam via google op je site terecht.
Erg leuk, als FM patient een normale site te vinden:
 
 
 
Ik heb wat gedichten gemaakt en wil ze je graag laten lezen.
 
Groetjes,
 
Maud
 
Tien jaar is een lange tijd...
Maar ben nu helemaal op.

Ik kan niet meer, tot mijn spijt.
Mijn lichaam zegt: NU STOP!!!!

Na een de diagnose:Fibromyalgie
Nog even een beroerte...eroverheen

Dat ik het nu even niet meer zie,
Dat snapt iedereen.

Maar zo makkelijk gaat het niet.
Niet iedereen ziet het verdriet.

Dat ik het soms maar 3 uur volhoud.
Die zeggen: gewoon doorgaan Maud...

En nu is de emmer vol...
Het word mijn lichaam te dol.

Hoofdpijn,spierpijn en vreselijk moe,
Ik wil alleen nog maar naar bed toe.

Dokters,ziekenhuizen en psychologen...
Alles word afgewogen.

Voor iedereen die me steunt;
Thanks en I Love you 

En voor de rest; 


Maud
Ik hou van het leven.
De lucht,de zon en zelfs de regen

Ik hou van mijn man
Ik hou van mijn kind
Ik hou van mijn katten
Ik hou van mijn ouders
Ik hou van de rest van mijn familie
Ik hou van mijn vrienden

Maar af en toe...
Dan komen er tranen in mijn ogen.
Zo af en toe...
Moet ik echt mijn gezicht afdrogen.

Waarom kan ik niet gewoon door?
Waarom is het zo snel teveel?
Waarom sta ik er nu zo voor?
Waarom zit er nu weer een brok in mijn keel?

Toch hou ik van het leven...
En kan ik wel veel liefde geven...
Want liefde geven doet geen pijn!!
En liefde ontvangen is ook heel fijn.

En zodra ik naar mijn 2 liefdes kijk,
Dan denk ik: Goh,wat ben ik toch rijk.
De 2 redenen dat ik nog uit mijn bed wil komen
Zelfs als de regen langs de ramen blijft stromen.

Voor deze 2 doorsta ik veel pijn...
Omdat hun er ook voor mij zijn.

En ik houd goede moed...
Dat de pijnstiller gewoon zijn werk doet

Maar af en toe...
Als de tranen weer stromen..
Wil ik af en toe...
Over een leven zonder pijn gaan dromen..
 
©Maud
     

Laatste wijziging op: 11-11-2009 18:05